unifony

UNIFONY – UNIFONY (2018)

Garmt van der Zel Muziektips

UNIFONY

UNIFONY is een project van Minco Eggersman en Theodoor Borger. Onder deze naam maken deze twee heren unieke muziek waarvoor ze bij iedere release gastmuzikanten uitnodigen hun bijdrage te leveren. Op dit album was dat Mathias Eick, bekend van het beroemde ECM label. Het album is vooral opgenomen in de Pinna Studio van Theodoor, gemixt door Phil Brown en Adam Durbridge in de Miloco Studios (UK) en door Bob Ludwig gemastered bij Gateway Mastering (USA). Tijdens de opnames werd er veel gebruik gemaakt van de producten van Grimm Audio.

vlnr Theodoor Borgers, Mathias Eick, Minco Eggersman

vlnr Theodoor Borgers, Mathias Eick, Minco Eggersman


Wie/wat is UNIFONY?

De samenwerking tussen geluidstechnicus/muzikant/componist/producer Jan (Theodoor) Borger en (soundtrack-)componist/producer/muzikant Minco Eggersman begon toen beide personen hun comfort zone verlieten en zich door elkaar lieten inspireren tot het maken van ‘vrije’ muziek, zonder teveel regels en vooraf vastgelegde partijen. Aanleiding voor deze samenwerking was hun gezamenlijke werk aan het album ‘Reservoirs’ van Minco, waarbij ze ontdekten dat ze veel overeenkomsten hadden in muzieksmaak. Zij benaderden trompettist Mathias Eick (bekend van het ECM label) om mee te werken en gaven ook hem volledige artistieke vrijheid.

James Marsh

James Marsh


Jongensdroom

De totstandkoming van dit album klinkt als een soort jongensdroom… Niet alleen wisten de heren studio technicus Phil Brown (o.a. Brian Eno, Pink Floyd, David Bowie & The Rolling Stones) te regelen voor de mixage van het album, voor de mastering is niemand minder dan de legendarische Bob Ludwig (Radiohead, Nirvana, Paul McCartney, Madonna, enz. enz. – Winnaar van 11 Grammy Awards) verantwoordelijk! Het ontwerp van de hoes tot slot is gedaan door niemand minder dan James Marsh, ook verantwoordelijk voor de hoezen van de albums van Talk Talk onder andere.

Samenspel

Vaak komen albums tegenwoordig tot stand zonder enig werkelijk fysiek samenspel van de verschillende muzikanten. Partijen worden op verschillende plekken ingespeeld en vervolgens samengevoegd en gemixt tot één geheel. Niet bij UNIFONY. Hier was juist het samenspel van groot belang en werd er eigenlijk op de ouderwetse manier opgenomen: tezamen spelend zonder tijdsdruk in de studio van Theodoor Borger en opname naar tape.

Phil Brown

Phil Brown


Mixage

Eigenlijk was producer Phil Brown al met pensioen en liet zich met een gezonde tegenzin in met het project. Naarmate hij meer luisterde naar het materiaal en vooral hoe UNIFONY met veel vakmanschap de muziek vorm had gegeven, ontdooide hij en werd hij steeds enthousiaster voor het werk. Hij noemde het album zelfs een ‘Labour of Love’. De reden dat Theodoor en Minco zo graag met Phil Brown samen wilden werken was door zijn werk op de twee Talk Talk albums ‘Spirit of Eden’ en ‘Laughing Stock’, die een grote invloed hadden op beide muzikanten.

Bob Ludwig

Bob Ludwig


Mastering

Via Eelco Grimm kwam UNIFONY in contact met Bob Ludwig, die de prospect om iets van Phil Brown te masteren ook wel zag zitten. Bob Ludwig was na beluistering van het album zeer enthousiast geworden en vroeg de heren doodleuk ‘hoeveel geld ze nog over hadden voor de mastering’. Na het noemen van het relatief lage bedrag, ging Bob Ludwig akkoord! Het album deed hem denken aan het laatste album van Ryuichi Sakamoto, een groot compliment!

Eelco Grimm van Grimm Audio

Eelco Grimm van Grimm Audio


Grimm Audio

Ook Guido Tent en Eelco Grimm van Grimm Audio waren belangrijk voor de totstandkoming van UNIFONY. Zo werden de LS1 luidsprekers, CC1 klok, MP1 buizen microfoonvoeding en TPR kabels allen gebruikt bij de opnames in de studio van Theodoor. UNIFONY en Grimm Audio hebben dezelfde ideeën over muziek en de producten van Grimm beogen hetzelfde als de muziek van UNIFONY: de technologie vergeten en volledig opgaan in de noten.

De muziek

UNIFONY is een groeiplaat… Dat komt omdat de melodieën zich niet direct nestelen in je geheugen, omdat ze tot stand kwamen door improvisatie en niet door compositie. Waar eigenlijk vanaf de eerste keer luisteren het al een feest is om alle texturen en sferen te proeven die het drietal (en zeker ook de studio/mix als vierde bandlid) serveert, ga je na een aantal draaibeurten steeds meer houden van de prachtige melodie-lijnen en spanningsbogen die de liedjes beschrijven.

Ik hoor zeker invloeden van de meer atmosferische laatste albums van Talk Talk, maar ook hoor ik Keith Jarrett en ECM in het algemeen (niet gek met een ECM artiest in de line-up) terug. Ook zijn invloeden uit de Noorse jazz-scene (Bugge Wesseltoft, Nils Petter Molvær) te horen.

Beluister de plaat bij voorkeur met aandacht en op een rustig moment. Dit album beloont je daarvoor met zijn zeer rijk geschakeerde soundscapes en experimenten.

De productie is – niet vreemd met ‘best in class’ mixing en mastering van respectievelijk Phil Brown en Bob Ludwig – om door een ringetje te halen en de persing op vinyl was althans in mijn geval (en na het obligatoire wassen) grotendeels stil, gecentreerd en zuiver. Het album is uiteraard op CD te verkrijgen, maar ook in high-res te streamen via de diverse streaming-diensten.